14 sierpnia 2026

Idź i zobacz (a nawet poczuj i przeżyj!) – graficzne polecanki i trzy modele wystawiennicze

Ten wpis jest bezpośrednio powiązany z 11 odcinkiem podcastu Wszędobylskie Oko, którego można wysłuchać TU

Bohaterami opowieści są trzy wystawy graficzne, z których dwie odbywają się w Krakowie, a jedna w Bytomiu i w momencie, gdy piszę te słowa wciąż można je oglądać, do czego bardzo Was zachęcam. 


Andy Warhol. Od linii do legendy

Pierwsza z tych wystaw to prezentacja pt. Andy Warhol. Od linii do legendy [kurator: Wojtek Piotr Onak, czas trwania: 7.08 – 27.09.2026].

Ja polecam na tej wystawie przede wszystkim przykłady projektowej aktywności Warhola (okładki płyt, okładki książek, ilustracje do książek dla dorosłych i dla dzieci, nadruki na tkaniny, rysunki do magazynu "Harper's Baazar") oraz dzieła artysty inspirowane aktywnością twórczą jego matki Julii Warholi (znanej jako Andy Warhol's Mother), czy wręcz przez nią samą stworzone.

Mówiąc o tej wystawie odwołuję się także do ekspozycji, która odbyła się rok temu w krakowskim Cogiteonie i nosiła tytuł Andy Warhol. Dialog z pop-artem [31.05 – 29.08.2025], na której obok dzieł Andy'ego Warhola zaprezentowano także rysunki Julii Warholi oraz twórczość jego rodzeństwa i innych osób z jego rodziny. 


Środkowa część rysunku Julii Warholi prezentowanego na wystawie w Cogiteonie.


Okładki książek zaprojektowane przez Andy'ego Warhola, po prawej książka autorstwa Rolanda Firbanka z zapisem imienia autora zaczynającego się jakby od "П" (które oznacza P, a nie R). [Pałac Sztuki].


Andy Warhol, Mężczyzna z sercami [1955-1956] [Pałac Sztuki]



Andy Warhol, rysunek opublikowany w "Harper's Baazar". [Pałac Sztuki].



Okładka płyty Moondoga zaprojektowana przez Reida Milesa z bazą w postaci odręcznego pisma Julii Warholi.
Blog kolekcjonera Guya Minnebacha pt. Andy Earhole TU. [Pałac Sztuki].




Opracowanie przygotowane przez prof. Kwiatkowską-Lubańską prezentowany na wystawie w Cogiteonie (fragment).



Andy Warhol – sitodruk w dwóch wersjach kolorystycznych + wersja z czerwonym filtrem [Cogiteon].

Ta sama grafika z dwoma filtrami (czerwonym i zielonym) [Cogiteon].



Kolejne warstwy kolorystyczne tworzące następujące po sobie fazy obrazu samochodu wyścigowego. Autorzy całości wizualizacji procesu: prof. Marcin Surzycki i dr Stefan Kaczmarek [Cogiteon].

Kolejne fazy tworzenia obrazu.

Następne fazy tworzenia obrazu.

Finalna wersja przestawienia samochodu wyścigowego.



Ilustracje Andy'ego Warhola do książki pt. Najlepsze z książek dla dzieci [1958]. [Pałac Sztuki].

Ilustracje Andy'ego Warhola do książki pt. Najlepsze z książek dla dzieci [1958]. [Pałac Sztuki].



Andy Warhol, Projekt reklamy Perfum Channel No. 5. [Pałac Sztuki].

Andy Warhol, Projekt reklamy Perfum Channel No. 5. [Pałac Sztuki].




Tak "The Factory" jest naśladowana na wystawie w Pałacu Sztuki, a TU możecie zobaczyć, jak wyglądała w realu i dlaczego uważam, że folia spożywcza byłaby lepsza od tkaniny. [Pałac Sztuki].

Andy Warhol, projekty tkanin: Szczęśliwego dnia robaka (u góry) i Pas z monetami (na dole), lata 50. XX wieku. [Pałac Sztuki].

Andy Warhol, rysunki do magazynu "Harper's Baazar". [Pałac Sztuki].




James Warhola (syn Paula Warholi – starszego brata Andy'ego), komiks Uncle Andy's: A Faabbbulous Visit with Andy Warhol [2003]. [Pałac Sztuki – fotografia ekranu prezentującego film o Andym Warholi].




Marcin Białas Half-Life

W krakowskiej AR Gallery [ul. Krzyża 11] trwa właśnie (do 31.08.2026) wystawa indywidualna Marcina Białasa pt. Half-Life, której kuratorem jest Paweł Krzywdziak. 

Na wystawie artysta prowadzący Pracownię Druku Wklęsłego w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach prezentuje najnowsze cykle graficzne swojego autorstwa wykonane w technikach metalowych (głównie intaglio czyli wklęsłodruk) i dokonuje wspaniałej wolty uciekając od architektonicznych struktur labiryntowych, z których był dotychczas najbardziej znany, w stronę fascynacji uniwersum gier cyfrowych, obrazując jednocześnie swoistą porażkę kolejnego emancypacyjnego modelu oświeceniowego z ducha, jakim była jeszcze u progu XXI wieku figura prosumenta. 

Na wystawie na amatorów dartów czeka nie lada atrakcja, można bowiem użyć lotek wobec dzieła!

Grafika na drewnie (prawie jak matryca ;-) i moja lotka!


Ale to by było na tyle jeśli chodzi o zabawę, bo pomimo wykorzystania uniwersum, które zwykle kojarzy się z rozrywką, Marcin Białas opowiada nam o bardzo poważnych sprawach. Poza tym, na co zwracam uwagę w podcaście, warto zauważyć, że wiele z prezentowanych prac ma w sobie minorowy nastrój. Są jakąś zadziwiającą wersją świata post-apo, w której jakby nie nastało jeszcze owo "post", ale już wydarzyło się "apo". Innymi słowy można te prace interpretować także jako zanurzenie w samym środku apokalipsy, gdzie – podobnie jak  w oku cyklonu – jest z natury spokojnie, ale jakoś tak mało komfortowo i raczej odstręczająco. Czujemy jakąś duszną martwotę, której nie łagodzi, lecz przeciwnie wzmacnia, wysoka jakość estetyczna prezentowanych prac. One by nawet mogłyby być "ładne", no ale jednak nie mogą i nie są, bo ostatecznie są jednak przerażające. 


Marcin Białas, A'Tuin
druk wklęsły (intaglio) na papierze [2024]



Marcin Białas, z cyklu Entropy zero: Run, Luna, run oraz Środki napadu powietrznego I
druk wklęsły (intaglio) na papierze [2025]



Marcin Białas, The Last of Us z serii Anatomia mikrokosmosu
druk wklęsły (intaglio) na papierze [2024]


Link do mojego artykułu m.in. o modowaniu dyskursu historycznego w kontekście postkolonializmu i dekolonializmu, o który wspominam w podcaście TU.




Michalina W. Klasik Koniec patriarchatu!

Natomiast dla tych, którzy chcą poczuć artywizm w doskonałej postaci znakomitą propozycją będzie trwający w Miszungu w Bytomiu [pl. Kościuszki 10/12] pokaz projektu Michaliny W. Klasik Koniec patriarchtu! kuratorowany przez Izę Grauman. Artystka odpowiada nim na postulat córki Julietty Singh – kanadyjskiej badaczki feministycznej i antropocenicznej – która uznała, że konne pomniki powinny zostać odciążone z przytłaczających je ludzkich (głównie męskich) postaci. Choć rozpoczynając w 2023 roku swój projekt Michalina nie miała świadomości istnienia opublikowanej w 2021 roku książki Singh pt. The Breaks, w której autorka opowiada o pewnym spacerze z córką, którego pokłosiem była wspomniana uwaga dziewczynki, to niejako zrealizowała jej postulat. Książka została na język polski przetłumaczona – jako Przełomy – przez Aleksandrę Szymczyk i wydana przez Wydawnictwo Współbycie w 2024 roku. 

Fragment książki Julietty Singh, który w podcaście czyta Artystka. 




Widok wystawy Koniec patriarchatu!



Fragment filmu ilustrującego metodę pracy Artystki.




Widok na ścianę z wypowiedziami Osób odwiedzających wystawę i uczestniczących w różnych spotkaniach dyskusyjnych oraz warsztatach. 



Jedna z wypowiedzi.


Nowa wersja starych pocztówek stworzona przez Artystkę.


Oryginalne transparenty z którymi Artystka uczestniczy w manifestacjach skierowanych przeciwko rozmaitym systemom i schematom zawłaszczania i opresji. 












 




11 sierpnia 2026

Truskawkowe pola czyli Helsinki po mojemu

Ten wpis jest bezpośrednio powiązany z 10 odcinkiem podcastu Wszędobylskie Oko, który odsłuchać można TU.

To będzie osobista opowieść o Helsinkach, a po trosze także o Finlandii, a może raczej o fińskości. Byłam w Helsinkach tylko 8 dni. To był także mój pierwszy pobyt w Finlandii, dlatego bynajmniej nie poczuwam się do miana ekspertki w tym zakresie, niemniej moje doświadczenie tego miasta i poniekąd także tego państwa było bardzo ucieleśnione. Osadziło się w przestrzeni, w sposobie funkcjonowania obiektów użyteczności publicznej, w obyczajach żywieniowych, w szumie morza i spokoju płynącym z braku wizualnej krzykliwości. Tym wszystkim dzielę się z Wami w odcinku mojego podcastu, a ten wpis stanowi wizualne uzupełnienie mojej opowieści, które mam nadzieję pozwoli Wam zorientować się, jak to wszystko faktycznie wyglądało.

Patron: Tomas Colbengtson – czyli o tych, których długo nie było


Tomas Colbengtson, Lappland – Flooded Colonial Landscape in Tärna
sitodruk olejowy na aluminium [2023]

Tomas Colbengtson, Bådåddjo – Bodø
sitodruk olejowy na poliwęglanie [2022]

Tomas Colbengtson, InBetween – Colonisation
sitodruk olejowy na przezroczystej poliwęglanowej pleksi [2014]

Tomas Colbengtson, InBetween – Colonisation
sitodruk olejowy na przezroczystej poliwęglanowej pleksi [2014]



Arvid Sveen, Sámi liberation 1972-1981
plakat



Máret Ánne Sara, Snared
instalacja: oryginalne używane lassa do hodowli reniferów, plastik, kości reniferów [2018]

Máret Ánne Sara, Snared
instalacja: oryginalne używane lassa do hodowli reniferów, plastik, kości reniferów [2018]



Eveliina Sarapää, Buoddu (jaz lososiowy)
obiekty [2026]

Eveliina Sarapää, Buoddu (jaz lososiowy)
film [2024]

Eveliina Sarapää, Buoddu (jaz lososiowy)
obiekty [2026]



Edith Karlson, March: Army 
lateks, stelaże metalowe [2025-2026]



Edith Karlson, Hour of the Wolf: Sad Women 
kompozyt akrylowy, tkanina [2024]

Edith Karlson, Hour of the Wolf: Sad Women 
kompozyt akrylowy, tkanina [2024]

Edith Karlson, Hour of the Wolf: Giants and the Snake
kompozyt akrylowy, beton, żelazo [2024]


Patron: Aleksander Głowacki/Bolesław Prus – przeciwko pomnikom

Elia Hiltunen, Gone Heros / Past Knights [1982]
Pomnik upamiętniający 100-lecie fińskiej demokracji i praw kobiet [1906-2006]
W tle główny budynek Parlamentu.
Położenie: Park Esperannan puisto przed tzw. Małym Parlamentem mieszczącym centrum dla zwiedzających i gabinety parlamentarzystów oraz pokoje dla podkomisji

Eva Löfdahl i Pertti Kukkonen (betonowy blok), Pomnik przedsiębiorców [2006]
Pomnik wykorzystujący schemat parkietażu Rogera Penrose'a
Położenie: Plac Narinkka.

Kirsi Kaulanen, Mediator [2023]
Upamiętnienie prezydenta Mauno Koivisto, który wprowadził Finlandię do Unii Europejskiej
Położenie: Park Esperannan puisto przed tzw. Małym Parlamentem.

Kirsi Kaulanen, Mediator [2023]
Upamiętnienie prezydenta Mauno Koivisto, który wprowadził Finlandię do Unii Europejskiej
Położenie: Park Esperannan puisto przed tzw. Małym Parlamentem.


Biblioteka Oodi, 2018
ALA Architects: Juho Grönholm, Antti Nousjoki i Samuli Woolston [proj. 2013]
Położenie: Töölönlahdenkatu 4.

Biblioteka Oodi, 2018

Biblioteka Oodi, 2018

Biblioteka Oodi, 2018

Bujne łąki kwietne tuż obok Biblioteki Oodi.

Uwaga! Ludność Finlandii w 2025 roku liczyła nieco ponad 5,5 miliona osób. Liczba mieszkańców Helsinek to prawie 700 tysięcy, a licząc wraz z metropolią to 1,6 mln osób. Bibliotekę Oodi w okresie od 5 grudnia 2018 do 31 grudnia 2024 odwiedziło 10 milionów osób. W samym 2025 roku biblioteka gościła 2 500 000 osób, a zwyczajowa liczba osób korzystających z biblioteki w intensywne dni wynosi 12000 (tak! dwanaście tysięcy!!!) osób. Nie dziwi to jednak w kraju, w którym wielu ludzi leży na kocykach na trawie w różnych częściach miasta i czytają książki.  


Patron: Tomek Rygalik – o fińskim designie i nie tylko


Iittala – sklep firmowy
Położenie: Pohjoisesplanadi 23 (czyli północna strona Esplanady).


Iittala – sklep firmowy.

Iittala – sklep firmowy.


Grób Alvara Aalto na cmentarzu Hietaniemen w Helsinkach (jest oznaczony na mapie Googla).

Grób Alvara Aalto na cmentarzu Hietaniemen.



To w końcu Rygalik czy Rybalik???


"Ptasie" kamery.

Patron: Jim Jarmusch – czyli Puu-Vallili


Puu-Vallila: Drewniane osiedle robotnicze w typie Miasta-Ogrodu.
Architekci: Karl Hard af Segerstad, Armas Lindgren, Jussi Paatela i Toivo Paatela
[1910-1929]

Puu-Vallila

Puu-Vallila

Puu-Vallila

Puu-Vallila: kadr z końcowej partii segmentu Helsinki z filmu Jima Jarmuscha Noc na Ziemi [1991]


Patron: Włóczykij – czyli o skalnym kościele i drewnianej kaplicy

Temppeliaukio – skalny kościół
Timo i Tuomo Suomalainen
[1969]
Udało mi się znaleźć informację, że w kościele odbywa się nabożeństwo w języku fińskim (z angielskim tłumaczeniem w postaci tekstu) w niedziele o 10:00, które trwa 1,5 godziny.

Temppeliaukio.

Temppeliaukio.


Kaplica Kamppi [2012]
Architekci: K2S Architects Mikko Summanen, Niko Sirola, Kimmo Lintula.
Położenie: Plac Narinkka.

Kaplica Kamppi.

Kaplica Kamppi.


Matronka: Cukrowa dziewczyna – czyli o helsińskiej rzeźbie w przestrzeni publicznej

Anna-Kaisa Ant-Wuorinen, Fuga [2007]
Położenie: Topeliuksenkatu 2.


Antti Laitinen, Zbroja [2016]
Położenie: Park Töölönlahti. 


Antti Laitinen, Forest Square [2013]

Antti Laitinen, Forest Square [2013]

Pełny wywiad z Antti Laitinenem można przeczytać TU. Strona jest uznawana za "niebezpieczną", ale jest ok.

Jukka Lehtinen, Tam, gdzie rosną poziomki [2007]
Położenie: Park Esperannan puisto przed tzw. Małym Parlamentem.


Armat Tirronen, Memoriał dla zmarłych, którzy pozostali w Karelii [1957]
Położenie: cmentarz Hietaniemen.

Memoriał dla zmarłych, którzy pozostali w Karelii [1957]
Położenie: cmentarz Hietaniemen.


Viljo Savikurki, Cukrowa dziewczyna (12-latka Seija Hänninen) [1956]

200-lecie Fińskiej Spółki Cukrowej.

Położenie: Mannerheimintie 15a.


Viljo Savikurki, Cukrowa dziewczyna.


Matronka: Wspólna dłoń – czyli muzeum na ludzką miarę

Dłoń – najbardziej wyjątkowa grafika – jedyna taka na świecie. Stworzona z milionów niepowtarzalnych matryc w postaci jednej jedynej odbitki. 
Muzeum Kiasma odwiedza rocznie ok. 300 000 osób. Projekt działa od 2009 roku dzięki inicjatywie fińskiej artystce Hanneli Rantala.

Muzeum Sztuki Współczesnej Kiasma – wnętrza. 

Muzeum Sztuki Współczesnej Kiasma – wnętrza.

Muzeum Sztuki Współczesnej Kiasma – wnętrza.

Muzeum Sztuki Współczesnej Kiasma – licznik filmu wideo.


Matronka: Dziewczyna z perłą – albo o braku bodźców

Śmieciarka z nadrukiem Dziewczyny z perłą Johannesa Vermeera van Delft.


Jakoś tak niezwykle czysto wizualnie...

Kiedy ja ostatnio widziałam fasady zamiast napisów, szyldów, reklam i innych informacji...

Nikt się nie boi, że klient nie trafi (a to przecież sklep na parterze budynku, który na pewno można przeoczyć – oczywiście według polskich standardów).

Normalnie nie ma na czym oka zawiesić...a nie, czekaj! można po prostu podziwiać fasady...




Jakoś tak dziwnie bez tego polskiego bazarowiska wizualnego...

Ale jak to...kawiarnia bez wielkiego szyldu??? Toż to przecież klient nie zauważy...

Przy takiej dbałości o unikanie chaosu wizualnego najelegantsza ulica wygląda... jak wszystkie pozostałe...


Skrzynka z licznikami i zaworami być musi, ale nikt nie powiedział, że wszyscy muszą ją widzieć, wystarczy jak o jej istnieniu wie właściciel lokalu i odpowiednie służby techniczne, prawda?

Skrzynek ciąg dalszy...


I jeszcze jedna...


Bo w tramwaju nie trzeba od razu zawierać hiperintymnych znajomości ciała z ciałem...

Nie wszystkie są takie, ale wiele jest...


Matronka: Anna ze sklepu – czyli co warto kupić i na co zwrócić uwagę

To miejsce warto odwiedzić w poszukiwaniu niebanalnych pamiątek.
Anne's Shop istnieje od 1980 roku i jest najstarszym wciąż działającym sklepem z pamiątkami w Helsinkach.
Położenie: Fredrikinkatu 68. (na przeciwko kościoła w skale).

Co warto przywieźć? Koszulka z Marimekko z makiem (Unikko projektu Maiji Isoli), skarpetki z Hatifnatami lub Buką (co kto woli), odblaski z Muminkiem, magnesy z czarnym kotem (święto Doceniania Czarnego Kota przypada na 17 sierpnia, a zatem już niedługo!), katalog ilustracji autorstwa Tove Jansson (po angielsku), drewnianą Małą Mi i fińską czekoladę firmy Fazer.


Na początek, żeby się zorientować z czym w ogóle je się Finlandię, polecam książkę Małgorzaty Sidz pt. Kocie chrzciny. Lato i zima w Finlandii, którą wydało Czarne. Jest nieco chaotyczna, ale dobrze wprowadza w fińskie klimaty i tematy.